De kunst van balanceren

Ik zal zeker niet de enige zijn die te horen krijgt: overdrijf je nu niet een beetje. Of deze: je moet wel genieten blijven hoor. Of misschien deze: Zo...als dat maar geen anorexia is.

Mmmmm...tja wat moet je daar op zeggen he.
Ja, misschien overdrijf ik wel. Een beetje. En genieten??? Dat doe ik voor de volle 100%. En dan die laatste, anorexia. Nee! Echt niet. Ik eet heerlijk, ben niet bang voor eten. Ik maak alleen hele bewust eet keuzes, dat maakt me nog niet ziek.

De kunst van balanceren

Bewuste eet keuzes die ik maak zijn onder andere tarwevrij en suikervrij te leven. Een levensstijl waar ik puur eet, zonder toegevoegde E-nummertjes. Gewoon eten zoals de natuur het heeft bedoeld.
Tja, dit is misschien overdreven. Voor veel mensen een gedoe misschien. En ja, eerlijk is eerlijk, het is een gedoe. Vooral als je ermee begint. Dan is het nog veel uitzoeken.
Thuis is alles prima te doen, maar dan zijn er nog de sociale aangelegenheden... die situaties zijn een stuk lastiger. En ja, ik kies er wel eens voor om iets over te slaan. Meestal ga ik gewoon mee en dan kies ik er voor om dingen niet mee te eten. Toch zijn er momenten dat de verleiding niet is te weerstaan en daar moet ik dan meestal voor boete later op de avond of de dag erna. Je merkt dat als je een tijd de gifstoffen (ja ook tarwe en suiker!) niet tot je neemt, je lichaam het niet meer gewend is. Neem je ze wel, dan komen er klachten. Bij mij resulteert dat over het algemeen in buikklachten. En dat is het toch eigenlijk niet waard. Dit is voor mij nog een proces. Ik vind zelf dat mijn zoektocht nog niet klaar is. Ik ben nog niet 100% in mijn keuzes. Maar ik streef er wel naar. Want ik doe het voor mezelf en mijn gezondheid.

Er zijn mensen die opperen de 80/20 aanpak. 80% van de tijd het goed doen en 20% van de tijd minder (of je helemaal laten gaan). Maar bij deze aanpak is het dus maar net hoe extreem je bent. Bedoel je met 20% je helemaal laten gaan en dan ongelimiteerd geproduceerd voedsel te eten? Of is het dat ene kopje koffie met opgeklopte volle koemelk... Als je dit laatste bedoelt, ja dan doe ik dat.
Het draait allemaal om balans in je leven. Voor iedereen is die balans anders. Hier moeten we respect voor hebben.

Al eerder schreef ik dat ik geen voedingsdeskundige ben, maar ga door veel informatie; boeken, internet, documentaires. Maar soms zie je door de bomen het bos niet meer. De ene raadt dit aan en de ander dat. Geheel geen granen eten of alleen tarwe schrappen. Wel melk, geen melk... Ik ben mijn weg nog aan het zoeken. Door goed te luisteren naar mijn lichaam, weet ik steeds beter wat ik nog wel en niet meer wil eten. En je leert beter te balanceren. Je weegt de dingen beter af: heb ik het nodig, wil ik dit nu eten?
Er is geen 'dat mag ik niet eten', ik mag alles eten, maar wil ik het ook? En die balans, het vinden van wat ik wil, dat wordt steeds duidelijker.